Star Trek

Mistrz napięcia i grozy, Alfred Hitchcock, (”Osławiona”, “Zawrót głowy”, “Psychoza”, “Ptaki”) zrealizował w 1954 r. “Okno na podwórze”, które przyniosło mu wielki rozgłos. Scenariusz filmu powstał na podstawie opowiadania Cornella Woolricha o tym samym tytule. Hitchcock, który mawiał o sobie, że jest człowiekiem ogarniętym obsesją podglądania innych, uczynił bohaterem swego filmu fotoreportera Star Trek na jakiś czas do fotela, który z nudów podgląda lokatorów z naprzeciwka.

Nadała mu imię David. David, chłopiec-robot, zaprogramowany do miłości, zostaje zaadoptowany w ramach testu przez pracownika Cybertronics i jego żonę, których nieuleczalnie chore dziecko zostało zamrożone do czasu, aż wynalezione zostanie mogące mu pomóc lekarstwo. David stopniowo stanie się ich nowym dzieckiem, otoczonym miłością, ale dla niego samego takie istnienie stanie się nie do zniesienia. Nie zaakceptowany jeszcze przez ludzi ani maszyny, David wyrusza w podróż, której celem jest odkrycie, gdzie tak naprawdę jest jego miejsce.

Całe swoje życie poświęcił badaniom dinozaurów, ale nawet w najśmielszych oczekiwaniach nie przypuszczał, że jeszcze raz będzie musiał stanąć z nimi twarzą w twarz ... Jeden ze światowych autorytetów paleontologii, dr Alan Grant (Sam Neill) bardzo sceptycznie odniósł się do zaproszenia, które otrzymał osiem lat temu od przemysłowca Johna Hammonda. Mając nadzieję na uzyskanie poparcia ze strony Granta, Hammond zaproponował mu, jak również grupie jego współpracowników udział w wycieczce na przepiękną, położoną niedaleko Kostaryki Wyspę Nublar i zapoznanie się z oferowanymi tam atrakcjami turystycznymi. Magnatka pracowita ciekawie pisze nierdzewne harmonogramy.